UYANIŞ
UYANIŞ
Uyanış nedir?Uyanış aydınlanmadır,miraçtır,yüzünün açılması,gözündeki perdenin kalkmasıdır.Yıllardır sorduğun sorulara aldığın cevaptır.Sabırla beklemenin sonunda hissettiğin tattır.Duygularının özdeki sadakatliğe bağlanışıdır. Her şeyin bir şeyden bir şeyin her şeyden oluştuğunu anladığın andır.Nasıl kış beklerse baharı,senin de kalbindeki kışın arkasından gelen bahardır.Tohumda gördüğün fidan,ağaçta gördüğün dayanıklılık gibi dayandığın kaynağı bulduğun andır.Ateşe su serpmek gibi gönlündeki dinmek bilmeyen yangının bittiği serinlemedir.
Budanın uyanışı dağlarda,peygamber efendimizin uyanışı Hira'da, A. Geylani'nin uyanışı çöllerde olmuştu İbni Haldun 'Coğrafya kaderdir'der.Her insanın uyanışı farklı boyut ,mertebe ve yerlerde gerçekleşir.Uyanış bir yoldur,yolda olmaktır,yolun sonu yoktur. Hz. Mevlana der ki:'Ne arıyorsan O'sun'.Arayanlar bulanlardır.Buluşlardan sonraki süreç manevi yolculukla madde aleminin dengede kalmasıyla devam eder.Bu anda varoluşun içinde yokluğunu hissetmek,yokluğun içinde merkezde olduğunu bilmek yatar.Hem hiç olduğunu hem de hep birlikte birbirimizle yan yana olduğumuzu bildiğimiz andır.Evrende milyonlarca tür arasından sadece bir tür olan homo sapiens insan türü milyarlarca yıldır bu insanlık duygusunu deneyimlemek için dünyaya gönderilmiştir.Uyanışta bu kesret aleminde teklik bilincini yaşamaktır esas olan.Asalette bulduğun sessizliktir uyanış.Sessizlikte bulduğun gizemdir.Gizemde bulduğun güzelliktir uyanış.Sevda denizinde boğulmadan yüzmektir.Teslimiyetin arkasında açan çiçektir.Sessizlikte bulduğun huzurdur.Kelimelerden çıktığın yolculuğa tebessüm hali ile devam etmektir.Emektir.Artık Muhammedi bilincin muhabbete dönüşmesidir.Sorulara verdiğin güzel cevaptır.
Bir gün peygamberimiz Hz. Ali ile beraberken ona bir soru sorar.Der ki:'Ya Ali:En çok kimi seversin?Beni mi ?Allah'ı mı? Hz. Fatıma'yı mı?Hz. Ali düşünür cevap veremez.Eve gider. Hz.Fatıma anlar eşinin bir sorunu olduğunu ve sorar. Hz.Ali de anlatır.Peygamberimizin sorusuna cevap veremediğini.Bunun üzerine cevabı Hz. Fatıma söyler.3 gün sonra Hz.Ali peygamber efendimizin yanına gider.Cevabı bulduğunu söyler ve anlatır: Allah'ı kulluğumla,sizi ümmetliğimle, Hz. Fatımayı da eşliğimle severim der.Peygamber efendimiz doğru söyledin ama ben bu cevaptan Hz. Fatıma'nın kokusunu aldım der.
Hayatımızın her anı bir önceki ana göre daha uyanık halde geçer.Çünkü her nefes alışımız gelişimimizin artması üzerinedir.Bu yüzdendir ki 'iki günü bir olan zarardadır 'hadisinde anlatılmıştır.
Varoluşumuzun amacı budur:gelişimdir,dönüşümdür,uyanıştır,insanı kamil olma bilincini tezahür etmemizdir.Gelişim her yaşta olur son nefese kadar bir şey öğrenir ve gelişiriz.
Uyanış yaşadığımız zorluklara eyvah değil eyvallah dediğimiz anda başlar.Büyük İskender dünyanın hakimi olduğu gün,odasında kapanmış ve o güne kadar hiç ağlamadığı kadar hıçkıra hıçkıra ağlamış.Dünyanın hakimi olan adam,odasında yalnızdır ve sesini duyan komutanlar onun bu haline inanamamıştır.Kapısını çalıp sormuşlar:'Ne oldu size böyle?'Büyük İskender şöyle demiş:'Başardığım vakit,tam şu an bunun bir yenilgi olduğunu anladım'demiş.'Şimdi düşünüyorum ki dünyayı ele geçirme arzusuna kapıldığım an tam neredeysem,şimdi de tam oradayım.Ve bunu şimdi anladım çünkü ele geçirecek yer kalmadı,yoksa yoluma devam ederdim,daha da öteleri fethederdim ,şimdi bu yüzden kendi üzerime düştüm'der.Yani buradan da anlaşılacağı gibi bir insanın kendi kendini savaşarak yenmesi başka binlerce insanı yenmesinden daha önemlidir.Bu içeride kendinle barışma tutkusu kendini yenme arzusuna ulaşmış insanlar,asıl uyanışı onlar yaşar.Artık yaşamlarında daha mutlu olurlar.
Uyanış nedir?Uyanış aydınlanmadır,miraçtır,yüzünün açılması,gözündeki perdenin kalkmasıdır.Yıllardır sorduğun sorulara aldığın cevaptır.Sabırla beklemenin sonunda hissettiğin tattır.Duygularının özdeki sadakatliğe bağlanışıdır. Her şeyin bir şeyden bir şeyin her şeyden oluştuğunu anladığın andır.Nasıl kış beklerse baharı,senin de kalbindeki kışın arkasından gelen bahardır.Tohumda gördüğün fidan,ağaçta gördüğün dayanıklılık gibi dayandığın kaynağı bulduğun andır.Ateşe su serpmek gibi gönlündeki dinmek bilmeyen yangının bittiği serinlemedir.
Budanın uyanışı dağlarda,peygamber efendimizin uyanışı Hira'da, A. Geylani'nin uyanışı çöllerde olmuştu İbni Haldun 'Coğrafya kaderdir'der.Her insanın uyanışı farklı boyut ,mertebe ve yerlerde gerçekleşir.Uyanış bir yoldur,yolda olmaktır,yolun sonu yoktur. Hz. Mevlana der ki:'Ne arıyorsan O'sun'.Arayanlar bulanlardır.Buluşlardan sonraki süreç manevi yolculukla madde aleminin dengede kalmasıyla devam eder.Bu anda varoluşun içinde yokluğunu hissetmek,yokluğun içinde merkezde olduğunu bilmek yatar.Hem hiç olduğunu hem de hep birlikte birbirimizle yan yana olduğumuzu bildiğimiz andır.Evrende milyonlarca tür arasından sadece bir tür olan homo sapiens insan türü milyarlarca yıldır bu insanlık duygusunu deneyimlemek için dünyaya gönderilmiştir.Uyanışta bu kesret aleminde teklik bilincini yaşamaktır esas olan.Asalette bulduğun sessizliktir uyanış.Sessizlikte bulduğun gizemdir.Gizemde bulduğun güzelliktir uyanış.Sevda denizinde boğulmadan yüzmektir.Teslimiyetin arkasında açan çiçektir.Sessizlikte bulduğun huzurdur.Kelimelerden çıktığın yolculuğa tebessüm hali ile devam etmektir.Emektir.Artık Muhammedi bilincin muhabbete dönüşmesidir.Sorulara verdiğin güzel cevaptır.
Bir gün peygamberimiz Hz. Ali ile beraberken ona bir soru sorar.Der ki:'Ya Ali:En çok kimi seversin?Beni mi ?Allah'ı mı? Hz. Fatıma'yı mı?Hz. Ali düşünür cevap veremez.Eve gider. Hz.Fatıma anlar eşinin bir sorunu olduğunu ve sorar. Hz.Ali de anlatır.Peygamberimizin sorusuna cevap veremediğini.Bunun üzerine cevabı Hz. Fatıma söyler.3 gün sonra Hz.Ali peygamber efendimizin yanına gider.Cevabı bulduğunu söyler ve anlatır: Allah'ı kulluğumla,sizi ümmetliğimle, Hz. Fatımayı da eşliğimle severim der.Peygamber efendimiz doğru söyledin ama ben bu cevaptan Hz. Fatıma'nın kokusunu aldım der.
Hayatımızın her anı bir önceki ana göre daha uyanık halde geçer.Çünkü her nefes alışımız gelişimimizin artması üzerinedir.Bu yüzdendir ki 'iki günü bir olan zarardadır 'hadisinde anlatılmıştır.
Varoluşumuzun amacı budur:gelişimdir,dönüşümdür,uyanıştır,insanı kamil olma bilincini tezahür etmemizdir.Gelişim her yaşta olur son nefese kadar bir şey öğrenir ve gelişiriz.
Uyanış yaşadığımız zorluklara eyvah değil eyvallah dediğimiz anda başlar.Büyük İskender dünyanın hakimi olduğu gün,odasında kapanmış ve o güne kadar hiç ağlamadığı kadar hıçkıra hıçkıra ağlamış.Dünyanın hakimi olan adam,odasında yalnızdır ve sesini duyan komutanlar onun bu haline inanamamıştır.Kapısını çalıp sormuşlar:'Ne oldu size böyle?'Büyük İskender şöyle demiş:'Başardığım vakit,tam şu an bunun bir yenilgi olduğunu anladım'demiş.'Şimdi düşünüyorum ki dünyayı ele geçirme arzusuna kapıldığım an tam neredeysem,şimdi de tam oradayım.Ve bunu şimdi anladım çünkü ele geçirecek yer kalmadı,yoksa yoluma devam ederdim,daha da öteleri fethederdim ,şimdi bu yüzden kendi üzerime düştüm'der.Yani buradan da anlaşılacağı gibi bir insanın kendi kendini savaşarak yenmesi başka binlerce insanı yenmesinden daha önemlidir.Bu içeride kendinle barışma tutkusu kendini yenme arzusuna ulaşmış insanlar,asıl uyanışı onlar yaşar.Artık yaşamlarında daha mutlu olurlar.
Yorumlar
Yorum Gönder