BİR GÜNEŞ BATIMI
BİR GÜNEŞ BATIMI
Sonsuz boşluklara baktığımda,
Bir dize oluyor sözler,bakan gözler
Her şey söz olup denize düşerken
Bir kıpırtı bekliyor,akacak kan,dolacak hayat
Belki hep akıyor ama hiç dolmadan
Nereye kadar sürüklenmek
Nereye kadar açılamayan kanatlar
Her şey bir nehir olup akarken
Ben yine doğacak Güneş'i bekliyorum
Belki ben Lodos'tayken
O beni Poyraz'da bulacak
Meltemleşen esintiler yakamoz olupDüşecek yalnızlığıma
Bir serüven elimden sürüklerken
Düşmeden ayakta kalarak
Açılmak maviliğe
Doyamamak mahsumiyete
Bir sessiz olmuşken saatler
Zaman nakış dokuyordu
Çölleşen yalnızlığıma
Kuşlar,deniz,ay,Güneş ilham kaynağımken
Doyamadığım güzellik diyarlarımda
Lütfeden ihsaniyet
Bir tablo olmuşken karamsarlık
Bendeki sessizlik herşeye davetiye çıkarırken
Sessiz noktalarda çözüm ararken
Hep düğüm oluyordu
Gönlümün engin denizinde
Belki birşey
Çok küçük bir fısıltı ararken
Serpilen damlalar yüzüme akarken
Bir nehir oluyordu selleşen yüreğimde
Elbet bir an,kuytu bir köşede
El açmışken iyimserliğe
Bir aydın ruh ararken
Belki de bir şeyler beni bekliyordu
Beni bende bulanlar bir noktada buluşuyordu
Sadece hareketsiz odaklanıyordu
Tıpkı bir leylek gibi
Sadece mevsiminde göç ediyordu
Her mevsim
Yasak iklimleri beklerken
Kuşlardan çaldığım özgürlükle
Bir müzik ritmi oluşturup
Hayatın rengini senfonide buluyordu
Donan gerçekliğe yüz çevirip
Batacak bir Güneş
Kızıllaşan maskelerdi
Bir Güneş batımıyla
Her şey son bulacaktı
,
Yorumlar
Yorum Gönder