SEVMEK ve SEVİLMEK
SEVMEK ve SEVİLMEK
Sevgi olmasaydı var olamazdık. Sevgi insanın olmasını sağlayan evrensel duygudur.Evrendeki tüm canlılar sevgi frekansı etrafında iletişim kurarlar.Sevgi alış veriş değil veriş alıştır.Önce biz sevmeliyiz ki sevilme duygusu karşılık bulsun. Her şey zıttıyla kaimdir.Bir insanı ne kadar severse o kadar sevilmek ister.Bunun ölçüsünde doğru kişiyi yani ruh eşini bulmak önceliklidir.Herkes birini bulur ama birbirini bulmak çok az kişiye nasip olur.Doğadaki tüm canlılar sevgiyle çoğalır ve büyür. Sevginin olmadığı yer çorak toprak gibidir.Ne ekersen ek tohum yeşermez.O yüzden sevgi emek ister.Emek verdiğimiz hiç bir şey karşılıksız kalmaz.Sevilmediğini düşüne kişi öncelikle kendini sevmiyordur. Çünkü sevgi beynimizdeki ayna nöronların etkisiyle oluşur.Yani önce bizde olmalı ki sonra kokusu etrafa yayılabilsin.
Bizden mutlu kişi bizden çok sevilen kişidir.Yani mutluluğun anahtarıdır sevgi.O zaman bu anahtara kilit olarak açılmak için önce okyanus kadar geniş gönle sahip olmamız gerekir.Yüzmeyi bilen bizde kalır bilmeyen boğulur.Yani özümüzü kendimize olan sevgi ve şefkat duygusu ile doldurursak dengeli oluruz ve ihtiyacımız olan sevginin kaynağı oluruz.Mutlu olmanın tek sırrı beklentisiz yaşamaktır.İhtiyacımız kadar besleniriz. Sınırsız istek ve gereksiz heveslerden kurtuluruz. Minimalist yaşayarak çevreye daha çok enerji salarız.Kütle azaldıkça enerji artar.Kendimizi,evimizi,hayatımızı,çevremizi sadeleştirirsek gereksiz kalabalıktan kurtuluruz.Merkezde kalmayı başarırız.İsrafı önleriz.Allah israf edenleri sevmez.Kendi özümüzdeki sevgiyi tutkuya dönüştürürsek yapamayacağımız hiç bir şey kalmaz.Çünkü sevgi enerjisi pozitiftir, yanındaki diğer negatif enerjileri yok eder. Her zaman pozitif olursak negatif olanın enerjisi kendine döner.Bizim amacımız da kendimizi merkezde tutarak öz sevgimizi özveriye dönüştürerek bilinçle üretmek olmalı.Topluma hizmet olmalı.Başka birine yardım eden aslında kendine yardım ediyordur.Tüm enerjiler aslına rücu eder.Yani birinin bir şeye ihtiyacı varsa onu tamamladığımızda aslında biz bir şey kaybetmeyiz.Kendimizde eksik olanı tamamlamış gibi oluruz.Evrende yapılan hiç bir iyilik ve kötülüğün karşılıksız kalmaması bundan ibarettir.Dünya ve etrafındaki gezegenler dönerek sürekli vazifelerini tekrar ediyor.Biz de her birimiz aslında birer yıldız şeklindeyiz.Yani birine ışık verince enerjimiz azalmaz denge kanunu bu etkiyi hep artıracak yönde hareket eder.Bir kimyacı olarak açıklarsam dengedeki bir tepkimeye madde eklendiğinde tepkime bu etkiyi azaltacak yönde ilerler;madde çıkarıldığında ise tepkime bu etkiyi artıracak yönde ilerleyerek yön değiştirir.Bu yüzden farkındalıkla kendimiz sevmeliyiz.Ve bu sevgi sahip olduğumuz değerlerin toplamıdır aslında.Evrende hangi canlıya yardım edebileceksek bu yardımdan kaçınmamalıyız.Yani birimiz hepimiz için hepimiz birimiz için yaşamalıyız.
Sevgi değerdir,en güzel eserdir kalpte inşa edilen.Sevgiye sahip olan kimsenin hiç bir şeye ihtiyacı olmaz.Önce kendini sever sonra çevresindekileri ve tüm evreni sever.Sevgiyle kucaklaşalım, hepliğin verdiği türküde buluşalım,notalarımızı bilmemize gerek yok,hepimiz aynı müziğin evrensel çocuklarıyız.İçimizdeki çocuğu hep canlı tutalım,kurban rolüne girmeyelim.Bu duyguya sahip olanın söylediği müziği tüm kalpler dinlerken ebedi olur.
İnsan özünün sevgiden sonra koşulsuz kabul ile elde edemeyeceği şey yoktur.Ait olduğumuz yer zaman kavramından uzaklaşırız.Bunlar önemini yitirir her yer cennet gibi olur bizim için.Özümüzü seversek sevgiden artarız çoğalırız.İnsan neyi beslerse onu üretir.Kalp manyetik alanla çalışır.Çevremizde de bizim gibi olan şeyler çoğalır.Neye ihtiyacımız varsa ona dönüşürüz.
Sevgi enerjimizi yükseltmenin önemli koşullarından biri de kurban psikolojisinden kurtulmaktır. Her şey bizden evrene yayılır.Özümüzdeki kurban rolünden kurtulamazsak üstüne ektiğimiz duygular yeşeremez.Kurban rolünden kurtulalım,anı kuran yaşayan insan olalım.Özümüzde hangi duyguyu arındıramazsak çevremize de o tarz insanların çoğaldığını görürüz.Yani çevremizde her gün birine iyilik yaparsak kendimizin iyileşmiş yapmasına fırsat vermiş oluruz.Bu da sevgiyi yaşamanın ve yeşerterek çoğaltmanın yoludur.
Sevgi özümüzdeki gözdür.Kalp gözümüzden gelen yaşların birikmesiyle oluşan niyet denizidir. İnsan dünyada sahip olduğu sevgi kadar yer kaplar. Her şey mikro düzeyden makro düzeye ulaşmak ulaşmak ister.Olduğumuz gibi kabullenirsek her şeyi kabul boyutunda kalmanın adıdır sevgi.
Sevgi olmasaydı var olamazdık. Sevgi insanın olmasını sağlayan evrensel duygudur.Evrendeki tüm canlılar sevgi frekansı etrafında iletişim kurarlar.Sevgi alış veriş değil veriş alıştır.Önce biz sevmeliyiz ki sevilme duygusu karşılık bulsun. Her şey zıttıyla kaimdir.Bir insanı ne kadar severse o kadar sevilmek ister.Bunun ölçüsünde doğru kişiyi yani ruh eşini bulmak önceliklidir.Herkes birini bulur ama birbirini bulmak çok az kişiye nasip olur.Doğadaki tüm canlılar sevgiyle çoğalır ve büyür. Sevginin olmadığı yer çorak toprak gibidir.Ne ekersen ek tohum yeşermez.O yüzden sevgi emek ister.Emek verdiğimiz hiç bir şey karşılıksız kalmaz.Sevilmediğini düşüne kişi öncelikle kendini sevmiyordur. Çünkü sevgi beynimizdeki ayna nöronların etkisiyle oluşur.Yani önce bizde olmalı ki sonra kokusu etrafa yayılabilsin.
Bizden mutlu kişi bizden çok sevilen kişidir.Yani mutluluğun anahtarıdır sevgi.O zaman bu anahtara kilit olarak açılmak için önce okyanus kadar geniş gönle sahip olmamız gerekir.Yüzmeyi bilen bizde kalır bilmeyen boğulur.Yani özümüzü kendimize olan sevgi ve şefkat duygusu ile doldurursak dengeli oluruz ve ihtiyacımız olan sevginin kaynağı oluruz.Mutlu olmanın tek sırrı beklentisiz yaşamaktır.İhtiyacımız kadar besleniriz. Sınırsız istek ve gereksiz heveslerden kurtuluruz. Minimalist yaşayarak çevreye daha çok enerji salarız.Kütle azaldıkça enerji artar.Kendimizi,evimizi,hayatımızı,çevremizi sadeleştirirsek gereksiz kalabalıktan kurtuluruz.Merkezde kalmayı başarırız.İsrafı önleriz.Allah israf edenleri sevmez.Kendi özümüzdeki sevgiyi tutkuya dönüştürürsek yapamayacağımız hiç bir şey kalmaz.Çünkü sevgi enerjisi pozitiftir, yanındaki diğer negatif enerjileri yok eder. Her zaman pozitif olursak negatif olanın enerjisi kendine döner.Bizim amacımız da kendimizi merkezde tutarak öz sevgimizi özveriye dönüştürerek bilinçle üretmek olmalı.Topluma hizmet olmalı.Başka birine yardım eden aslında kendine yardım ediyordur.Tüm enerjiler aslına rücu eder.Yani birinin bir şeye ihtiyacı varsa onu tamamladığımızda aslında biz bir şey kaybetmeyiz.Kendimizde eksik olanı tamamlamış gibi oluruz.Evrende yapılan hiç bir iyilik ve kötülüğün karşılıksız kalmaması bundan ibarettir.Dünya ve etrafındaki gezegenler dönerek sürekli vazifelerini tekrar ediyor.Biz de her birimiz aslında birer yıldız şeklindeyiz.Yani birine ışık verince enerjimiz azalmaz denge kanunu bu etkiyi hep artıracak yönde hareket eder.Bir kimyacı olarak açıklarsam dengedeki bir tepkimeye madde eklendiğinde tepkime bu etkiyi azaltacak yönde ilerler;madde çıkarıldığında ise tepkime bu etkiyi artıracak yönde ilerleyerek yön değiştirir.Bu yüzden farkındalıkla kendimiz sevmeliyiz.Ve bu sevgi sahip olduğumuz değerlerin toplamıdır aslında.Evrende hangi canlıya yardım edebileceksek bu yardımdan kaçınmamalıyız.Yani birimiz hepimiz için hepimiz birimiz için yaşamalıyız.
Sevgi değerdir,en güzel eserdir kalpte inşa edilen.Sevgiye sahip olan kimsenin hiç bir şeye ihtiyacı olmaz.Önce kendini sever sonra çevresindekileri ve tüm evreni sever.Sevgiyle kucaklaşalım, hepliğin verdiği türküde buluşalım,notalarımızı bilmemize gerek yok,hepimiz aynı müziğin evrensel çocuklarıyız.İçimizdeki çocuğu hep canlı tutalım,kurban rolüne girmeyelim.Bu duyguya sahip olanın söylediği müziği tüm kalpler dinlerken ebedi olur.
İnsan özünün sevgiden sonra koşulsuz kabul ile elde edemeyeceği şey yoktur.Ait olduğumuz yer zaman kavramından uzaklaşırız.Bunlar önemini yitirir her yer cennet gibi olur bizim için.Özümüzü seversek sevgiden artarız çoğalırız.İnsan neyi beslerse onu üretir.Kalp manyetik alanla çalışır.Çevremizde de bizim gibi olan şeyler çoğalır.Neye ihtiyacımız varsa ona dönüşürüz.
Sevgi enerjimizi yükseltmenin önemli koşullarından biri de kurban psikolojisinden kurtulmaktır. Her şey bizden evrene yayılır.Özümüzdeki kurban rolünden kurtulamazsak üstüne ektiğimiz duygular yeşeremez.Kurban rolünden kurtulalım,anı kuran yaşayan insan olalım.Özümüzde hangi duyguyu arındıramazsak çevremize de o tarz insanların çoğaldığını görürüz.Yani çevremizde her gün birine iyilik yaparsak kendimizin iyileşmiş yapmasına fırsat vermiş oluruz.Bu da sevgiyi yaşamanın ve yeşerterek çoğaltmanın yoludur.
Sevgi özümüzdeki gözdür.Kalp gözümüzden gelen yaşların birikmesiyle oluşan niyet denizidir. İnsan dünyada sahip olduğu sevgi kadar yer kaplar. Her şey mikro düzeyden makro düzeye ulaşmak ulaşmak ister.Olduğumuz gibi kabullenirsek her şeyi kabul boyutunda kalmanın adıdır sevgi.
Yorumlar
Yorum Gönder