Ayrılık

Her ayrılıkta bir öz biter,bir göz başlar.Bu hayatın vazgeçilmezi ne varsa her an sınavdayız.Her şey içerde derinlerde yaşanırken,her şey kor gibi yakar gönlünü.Yürekteki gönül yarasını söndürecek çok az ilaç vardır.O da gönlün kendisidir.Hep en derinden yanarız.Kişilik mi dişilik mi?diye sorarasak dişiler duygularıyla erkekler daha çok mantıklarıyla yaşarlar ayrılıkları.Belli olan gerçeklik içerden gelen gözyaşının namlunun en ucundaki kurşun gibi olmasıdır biraz.Her ayrılık sonunda oluşan bir meyve vardır.Bu gönül meyvesinin adı sabırdır,zamandır.İlaç olabilmek acılara zordur,ilacı zamandır.Karşılıklı olmayan sevgilerin sonu bazen yakın bazen uzaktır.Ayrılık meyvesi çok acıdır ama insanı dirilten acılar insanı daha güçlü ve daha olgun yapar.Her mevsim bir yaşansada bahar ayrılıkta çok kez yaşanır.Gözyaşları yağmur gibi damlar insanın gözünden.Mum yanar,dibine ışık vermez.Güzel olan her şey gizli kalır ayrılık penceresinde.Her şeye karışan bir olmada savaşan gönüller davayı sonunda kazanır.Aslında önemli olan kazanmak ya da kaybetmek savaşı değildir.Sadece aslolanı yaşamaktır. Hayatın her sahnesinde bir film gibidir yaşam.Özlem bazen gerçek sevginin anahtarıdır.Özlem olan yerde gözlem vardır.Gözlem her güzelliğe açılacak bir anahtardır.Anahtar kilit gibidir ilişkiler bir kez açıldı mı hep açılmayı özler.Ayrılıkta en zor olan şey bittiğini kabul edememektir.Görmek istemek ama görememektir.Yağmur ,resim hiç bir şeyi yok edememektir.Şarkılar hep arefede kalır.Sen hep gelecek ümidiyle bklersin,durursun.Gününü geçiren insan olmak ister insan.Her şey bir anda son bulur.Hayatın kendisi uzun bir felsefedir.Sorudur.Cevabı yoktur.Ismarlama aşklara gerek yok.Her şey bir anda olacak derken en güzeli insanın gözünü kapatıp bir defada her şeyi bitirmesidir.Her gün ölmektense bir gün ölmek daha iyidirçHer yanını aşk sarsa da en güzeli sağlamca dimdik ayakta durabilmektir.Kenddine yaslanan insan dik yürür.O yüzden kendimize yaslanmalıyız bu uzun yolculuk olan hayatta.İnsanları tanımak da anlamak da çok zor.İnsan bazen geçmişe özlem duyar.Bu yüzden kendimizi tanıyarak yola devam etmeliyiz.Ağlasan da kendinle olmalı kaderin içinde dilenci olmamalıyız.Dileyen olmalıyız. Düşenin dostu olmaz derler,doğrudur.Kendine yaslanan insan özlem duyar.Asdik yürür.Hayatın inişleri olduğu kadar çıkışları da vardır.İnsan bazen geçmişe özlem duyar.Asıl duyulan özlem kendinden kaçırdığın artık ulaşamayacak olduğun zamandır.Hayat herkese eşit yaklaşır.Ama verdiğimiz cevaplara göre şekillenir.Sessiz olmak bazen geçmişi siler.Kader eder,insanı hayat defterine yazdırır.İçin için büyür yaşadığın acılar.Hayatta yaşana acılarıneşiği insanı bazen olduğu yerden yükseklere taşır,bazen de aşağıya indirir.Bu tamamen sahip olduğumuz irade ile ilgilidir.Özgür iradeyi bırakmadan kendimize hakim olmalıyız.Ayrılık bir savaştır insanın yüreğine dokunan.Her şey bir şey gibi görünür,bir şey herşey gibi ayrılığın arefesinde görünür.