Ümran Güner Koç

Sen çarem Sen biçarem Sen harem Sen her bulduğumda Kaybettiğimsin Sen parem Sen tanem Sen bitanem Her sevdiğimde Yokolduğumsun

Bir adın Sevdacandı,diğer adın Umutcan En sonuncusu da Kurşuncandı Önce aldı sevdan beni benden Kaldı adın Umutcan oldu Sonra aldı umudun beni benden Kaldı adın Kurşuncan oldu Sevdacan,Umutcan ve Kurşuncan Hep iç içe ama hep ayrı yerdeydi Bir olsa yanacaklardı Ayrı olsa kanayacaklardı Ama tutsaktılar,kısraktılar,yasaktılar Tek istekleri ölümüne özgürlüktü İlk adı sevda ikincisi umut ve sonuncusu kurşun olan Kurşun sustu Kuşun kanadına yazılıydı Kuş kurşun,nun olmuştu rab aşkından Aşkın arş boyutunda yanarken Ben de sana uçurum gibi yarlardan uçarken Bir adım daha gelsem yanacaktım Arada sen vardın Çünkü orada cemre vardı Orada hakka rücu vardı Çünkü orda tüm gözünden dökülen yaşın İbadeti vardı Çünkü orada tüm bedeninden dökülen terin Bereketi vardı, Bereketin şehadeti vardı...

Sen aldığım en hızlı nefesim Önce sesim sonra nefesim Sessiz nefesim Nefessiz sesimsin Nefes olmadan sessizliğim Nefis olmadan nefesimsin Yani sen benim Bedenimin nefsi Ruhumun eşsiz nefesisisn

Akşam olur kuşlar arar yuvayı Devran olanlar kalır havada Yar perdede ben yine ötede Adım adım atar geçer neylerim Sen varsın herşey var Yokluğunda inan bana her yer dar Püskül püskül örer yuvayı saçlar İçer içer döşerim bu yolları Akşamın karanlığı yıldızı deler İçimdeki korlar pervane eyler Sen beni ben seni araraken Saat aynı yerde durur

Seven özler,sevemeyen gözler Sevip te sevilmeyen Aşkı çözer,gurur örer Hayatı körelir Hayat tatlıdır,sevenler kanatlıdır Aşk ne yenilir ne içilir Aşk bir gecenin karanlığına Gündüzün sessizliğine teslim olmaktır

Hayattı geçti bitti Gençlikti geçti gitti Senin olmayan bu duygular Beni benden alıp gitti Neredeysem olamadım orada Kaldım iki arada bir darda Ne geçmiş anladı,ne gelecek sardı Sardım çocukluğumun yarasını

Akan bir nehir gibidir hayat İçi hayat dışı bayat Senkronize olamayan duygular Bir yastığa başkoymak istiyorlar Nafile işlerden Yola çıkan kafileler Peşine düşen işaretler Ve sonu gelmeyen hasretler başlar İlahi sesindeki ezana Sevgi nefesindeki kozana Aşk ilindeki dozuna Doydu gençliğim Göremedi güzelini Hasret kozasına döndü Genç yaşta yüreğim

En gerçek rüyamdın Vazgeçmeyecek gayemdin Fırtınalar esince Kaldın bende sessizce Büyük sevdamdın Sıcacık yuvamdın Şimdi el oldun Geçen bir yel oldun Duygularım taşkındı Sana karşı aşkındı Sevgim tazeydi, Sana karşı aşkındı Biz olamadık ey sevgili Şimdi sensizlik dolu Sessizlik dolu Benle dolu olan sessizlik...

Kasımda kasılmadır aşk Aralıkta aralanmadır aşk Ve aşktaki Meşktir başak Dünyada aşkımdın Rüyada şarkımdın Artık nakaratımsın Büyülendiğim gerçeksin Aşkının sarhoşuyum Gecenin nahoşuyum Sesindeki hiç geçmeyen Büyük boşluğum...

Yaşayabilir miyim hayatta, Hayallerim olmasa Son buldurabilir miyim tutsaklığıma Hayallerim olmasa Bu sabırla hayat sürdürebilir miyim Gerçekleri görüp hayata uygulamayı Bu dünyada her şeye bağlanmamı sağlamak Hayallerim olmasa mümkün mü

Sor bana yalnızlığımı Sor bana özgürlüğümü Sor nbana mutsuzluğumu Sor ki öğren btmeyen ızdırabımı Odamdı,kitaplarımdı,gençliğimdi Bunca ızdıraptan beni alıp götüren Gece yarılarına kadar Bu yitirmiş halimden bir şeyler bulma duygusu

Yatakta ölümcül olsan da Ses ver dünyaya,selam ver kuşlara İlgilen doğanla Ölsen de sonunda Hapis olsan da parmaklıklarda Haberdar ol kardeşlerinden Çalış kurtarmak için Bu sürgün ve mücadeleden Bir çölde yalnız olsan da İlgi kur dostlarınla Böylece kavuşursun özgürlüğüne Ve anlarsın onların halinden Eğlen,gez,gör ki herşeyi Herşeyin bir bilgini ol Ve bunları değerlendirerek Vatanına emanetçi ol Hikmetleri öğren,ilimleri izle Zalimlerden ders al,alimleri anla Anla ki adaleti haksızlığı Ve başkoy ezilmeye Esirlikten kurtul ki esareti söndür Hürriyeti değerlendir Uzaydaki boşluklar gibi Hayatında boş olma ,Çare ol...